Apartes

Los desorientados

ImaxeHai tempo que Maalouf me atrae. Desde que lin a edición de Baldassare de Xerais, que me levou a “Leon el Africano” e agora veño de rematar esta novela que comecei con pouca gana e na que fun meténdome pouco a pouco, como quen lle entra a un botelo que se resiste pero acaba entusiasmando a pesar dos osos.

Narra o escritor libanés a peripecia dun grupo de colegas de universidade no periodo anterior á guerra no Líbano, guerra da que case todos os escollidos membros da gavela consiguen librar con maior ou menor fortuna, agás o que quedou no país que aparece como vítima irremediable da contenda e como pretexto narrativo .

A verdade é que empeza con lentitude, anímase despois das primeiras páxinas e o final resulta, como mínimo, sorprendente, aínda que un non sabe se cualificalo de lixeiramente decepcionante.

Especialmente indicado para maiores de idade en reconversión ideolóxica e exiliados interiores e exteriores de todas as patrias (agás da que dea boa sombra, que di O’Rivas)