Os versos máis tristes

 

Camuflar, vela, recuncar, reportaxe, roedor

 

Foise camuflar entre a multitude. Levaba toda a noite en vela, despois de recuncar naquel traballo de roedor -por non dicir a palabra xusta – e agora por fin tiña a reportaxe. As fotos do engano. Entraran bicándose na estación, a cámara parecía esperalos tanto como a capa da revista. Ela recoñeceuno e o pasado acenou naquela ollada. Eles, os de entón, xa non eran os mesmos.

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair /  Cambiar )

Google photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google. Sair /  Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair /  Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair /  Cambiar )

Conectando a %s